بسم اللّه الرّحمن الرّحیم
تعدادی از گناهان کبیره - رباخواری ، زنا ، لواط ، قذف
9- ربا خواری
نُهمین گناه کبیره که در روایات وارد شده از معصومین (ع) به کبیره بودنش تصریح شده است و همچنین در قرآن کریم وعدة عذاب ابدی و خلود در آتش جهنم برای آن داده شده است . { الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ : كسانى كه ربا مىخورند، [در قيامت] برنمىخيزند مگر مانند كسى كه بر اثر تماسّ شيطان، ديوانه شده [و نمىتواند تعادل خود را حفظ كند ؛ گاهى زمين مىخورد، گاهى بپا مىخيزد]. اين، به خاطر آن است كه گفتند: داد و ستد هم مانند ربا است [و تفاوتى ميان آن دو نيست.]) در حالى كه خدا بيع را حلال كرده، و ربا را حرام! [زيرا فرق ميان اين دو، بسيار است.] و اگر كسى اندرز الهى به او رسد، و [از رباخوارى] خوددارى كند، سودهايى كه در سابق [= قبل از نزول حكم تحريم] به دست آورده، مال اوست ؛ [و اين حكم، گذشته را شامل نمىگردد؛] و كار او به خدا واگذار مىشود؛ [و گذشته او را خواهد بخشيد.] امّا كسانى كه بازگردند [و بار ديگر مرتكب اين گناه شوند]، اهل آتشند؛ و هميشه در آن مىمانند ( بقره /275 )} ؛
{ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ * وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ : اى كسانى كه ايمان آوردهايد! ربا [و سود پول] را چند برابر نخوريد! از خدا بپرهيزيد، تا رستگار شويد * و از آتشى بپرهيزيد كه براى كافران آماده شده است (آل عمران 130/131 )} ؛
خداوند در این آیات می فرماید آتشی که برای کافران آماده شده است شما به واسطه خوردن ربا خود را سزاوار آن نکنید ؛ و یا کسی که ربا می خورد در مواردی قطعاً کافر است و آتش برای کافران مهیا شده است . همانند فرد ربا خواری که در توضیح کار خود می گوید : {ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا }می گویند بیع مثل ربا است ، این عبارت تشبیه معکوس است یعنی به جای اینکه بگوید إِنَّمَا الرِّبا مِثْلُ الْبَيْعُ که ربا را با حلال بودن بیع تشبیه کند ، می گوید إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا . ( یعنی ما حلال بودن ربا را یقین داریم و می گوییم که بیع از نظر حلال بودن مانند ربا است و کسی که حرام خدا را حلال بداند کافر است ) .
امام صادق (ع) به شخصی که ربا می خورد فرمود : این عمل حرام و ربا است . آن شخص گفت : این عمل لباء (آغوز - شیر اول بعد از زایمان گوسفند ) است . حضرت فرمود : اگر قدرت داشتم گردنت را می زدم . این شخص ربا را کاملاً حلال می داند و قائل به همان تشبیه معکوس { إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا } است .
مرحوم علامه طباطبائی (رحمه الله ) در تفسیر المیزان می فرمایند با وجود اینکه خداوند نسبت به همه گناهان کبیره تعبیرات تند و عجیبی دارد اما در مورد دو گناه کبیره ( دوستی با دشمنان دین و ربا ) این تعبیرات تندتر و شدیدالّحن تر است . این تعبیرات شدید می تواند به این دلیل باشد که گناهانی مثل زنا و ... دایره شان محدود به افراد خاصی است ، اما دایره ربا و دوستی با دشمنان دین همه جامعه اسلامی را در بر می گیرد که هم امنیت اجتماعی و هم اقتصادی و هم سیاسی را در جامعه از بین می برد .
ربا خوار آمادة جنگ با خدا و پیامبر باشد
{ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ * فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ : اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد، و آنچه از [مطالبات] ربا باقى مانده، رها كنيد؛ اگر ايمان داريد * اگر [چنين] نمىكنيد، بدانيد خدا و رسولش، با شما پيكار خواهند كرد! و اگر توبه كنيد، سرمايههاى شما، از آنِ شماست [= اصل سرمايه، بدون سود]؛ نه ستم مىكنيد، و نه بر شما ستم وارد مىشود ( بقره 278/279 )} جنگ با خدا می تواند همان جنگ با پیامبر (ص) باشد ( که منظور دشمنی با خدا و پیامبر است ) یا مراد از جنگ با خدا آتش جهنم و مراد از جنگ با پیامبر (ص) شمشیر اوست . در این صورت باید با ربا خوار جنگید تا به حکم خدا برگردد .
مال ربوی برکت ندارد
{ يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ يُرْبِي الصَّدَقاتِ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ : خداوند، ربا را نابود مىكند؛ و صدقات را افزايش مىدهد! و خداوند، هيچ انسانِ ناسپاسِ گنهكارى را دوست نمىدارد ( بقره /276 ) } مال ربا هر چقدر هم زیاد باشد خداوند آن مال را نابود می کند و صاحب مال ربوی را به خاک سیاه می نشاند .
ربا ، به مراتب بدتر از زنا است
امام صادق (ع) می فرمایند : یک درهم ربا نزد خداوند از هفتاد مرتبه زنا با محرم خود بدتر و سخت تر است .(وسائل الشیعه / کتاب التجارة/باب1 /ص598 )
10 - زنا
دهمین گناه کبیره که وعدة عذاب آتش داده شده است .
الف ) وعدة عذاب الهی برای زنا کار در سورة مبارکة فرقان آیات 68 و 69 بیان شده است :{ ... وَ لا يَزْنُونَ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ يَلْقَ أَثاماً * يُضاعَفْ لَهُ الْعَذابُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ يَخْلُدْ فِيهِ مُهاناً : ... و زنا نمىكنند؛ و هر كس چنين كند، مجازات سختى خواهد ديد * عذاب او در قيامت مضاعف مىگردد، و هميشه با خوارى در آن خواهد ماند} .
ب ) جایگاه زنا کار به شهادت آیة 68 سورة فرقان (اَثام ) است . اثام نام چاهی در جهنم است که اگر سنگی از بالای چاه رها شود ، هفتاد سال بعد به قعر چاه می رسد .( گناهان کبیره /ج1/ص201 )
زنا بد راهی است
{ وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلاً : و نزديك زنا نشويد، كه كار بسيار زشت، و بد راهى است ( اسراء /32 ) }
زیرا زنا سبب قطع نسبها ، هیجان فتنه ها ، باطل کردن مواریث و صله رحم و حقوق پدران بر فرزندان و حقوق فرزندان بر پدران می شود ( و همچنین سبب بیماری های مقاربتی مختلف (ایدز ، سفلیس ، ...) و فرزندان نامشروع می شود که در کشورهای اروپایی و آمریکائی نمونه های واضح آن را می توان دید به قدری این عمل زشت در کشورهای اروپائی ، خصوصاً انگلیس اشاعه پیدا کرده و فرزندان نامشروع زیادی متولد شده اند که در مجلس انگلیس تصویب شد که نام بچه ها را با اسم فامیلی مادرها در شناسنامه ها نوشته شود و دلیل این اقدام را این گونه بیان کرده اند که چون بعضی بچه ها پدرانشان مشخص نیستند ، لذا آنها خجالت می کشند .
در روزنامه اطلاعات شمارة 10414 آمده است : در سال 1957 تعداد 201700 طفل نامشروع در آمریکا بوده و در عرض 20 سال گذشته پنج درصد افزایش یافته ، در پاریس از میان 43515 کودک متولد شده 4145 کودک غیر قانونی هستند و در سوئد در هر سال 17000 کودک نامشروع متولد می شوند )
آثار دنیوی زنا
قال رسول الله (ص) : اِیّاکُم وَ الزِّنا ، فَإنَّ فِیهِ عَشرُ خِصالٍ :
1 – نُقصانُ العَقل ( کم شدن عقل ) 2 – وَ الدِّین ( کم شدن دین ) 3 – وَ الرِّزق ( کم شدن روزی ) 4 – وَ العُمر ( کم شدن عمر ) 5 – وَءَافَةُ الهِجران ( دچار شدن به آفت هجران ) 6 – وَ غَضَبُ الرَّحمن ( خشم خداوند رحمان ) 7 – وَ هُجُومُ النِّسیان ( هجوم فراموشی ) 8 – وَ بُغضُ أهلِ الإیمان ( نفرت مردم با ایمان ) 9 – وَ ذِهابُ ماءَ الوَجهِ ( رفتن آبرو ) 10 – وَ رَدُّ الدُّعاءِ وَ العُبادَة ( پذیرفته نشدن دع و عبادت ) ( لَئالِی الأخبار /ج5/ص197 )
آثار اخروی زنا
امام صادق (ع) : ... وَ أمَّا الَّتِی فِی الآخِرَةِ :
1 – فَسَخَطَ الرَّب ( غضب پروردگار ) 2 – وَ سُوءُ الحِساب ( و سختی حساب ) 3 – وَ الخُلُود فِی النّار ( جاودان ماندن در جهنم ) ( فروع کافی /باب زنا)
زنا کار غیرت ندارد
امام علی (ع) : مَا زَنی غَیُورٌ قَطُّ : غیرتمند هرگز زنا نمی کند ( نهج البلاغه /305 )
11 - لواط ( هم جنس بازی )
یازدهم از گناهان کبیره لواط است . امام صادق (ع) فرمودند : حُرمَةُ الدبر أعظَمُ مِن حُرمةِ الفَرج ، إنَّ الله تعالی أهلک أمّة لِحُرمة الدّبر وَ لَم یهلِک أحداً لِحرمة الفرج : حرمت لواط از زنا بیشتر است ، بدرستی که خداوند قومی را برای عمل لواط هلاک فرمود (قوم لوط) و کسی را برای زنا هلاک نفرمود . ( اصول کافی )
لواط هم مثل زنا ، فاحشه و زشت است
{ وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ * إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ : و [به خاطر آوريد] لوط را، هنگامى كه به قوم خود گفت: (آيا عمل بسيار زشتى را انجام مىدهيد كه هيچيك از جهانيان، پيش از شما انجام نداده است؟ * آيا شما از روى شهوت به سراغ مردان مىرويد، نه زنان؟! شما گروه اسرافكار [و منحرفى] هستيد! ( اعراف 80/81 ) } ؛ { وَ لا تَقْرَبُوا الزِّنى إِنَّهُ كانَ فاحِشَةً وَ ساءَ سَبِيلاً : و نزديك زنا نشويد ، كه كار بسيار زشت ، و بد راهى است ( اسراء /32) }
داستان قوم لوط در جاهای مختلف قرآن بیان شده است و عذابهای آنها را بیان فرموده است ، به عنوان مثال در آیات 77 الی 83 سورة هود این قصه را بیان فرموده و در پایان عذاب آنها را این گونه بیان می کند : { فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ * مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ : و هنگامى كه فرمان ما فرا رسيد ، آن [شهر و ديار] را زير و رو كرديم ؛ و بارانى از سنگ [= گِلهاى متحجر] متراكم بر روى هم ، بر آنها نازل نموديم * سنگهايى كه] نزد پروردگارت نشاندار بود ؛ و آن، [از ساير] ستمگران دور نيست ( هود 82/83 ) } ؛ دو عذاب الهی بر این قوم نازل شد : 1 – شهر و دیار آنها زیر و رو شد 2 – باران سنگ بر آنها بارید .
اگر قرآن کریم صرف داستان را نقل کند مربوط به زمان گذشته خواهد بود ولی عبارت آخر که می فرماید {وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ : و آن، [از ساير] ستمگران دور نيست } عذاب نزول سنگ را برای تمام کسانی که در طول تاریخ مرتکب این گناه شنیع می شوند عمومی می کند . شاهد این تفسیر روایتی است از تفسیر قمی از امام صادق (ع) : مَن ماتَ مُصِرّاً علی اللِّواط لَم یمت الاّ رماه الله تعالی بِحَجَر من ذلک الججارة تکون فیه منتیه و لکنّ الخلق لا یرونَهُ : کسی که بر لواط اصرار داشته باشد نمی میرد مگر اینکه در آن ساعت خداوند بر او سنگی از همان سنگهای عذابی که بر قوم لوط بارید می باراند و مرگ وی به واسطة برخورد ان سنگ است و برای اینکه رسوا نشود ، خداوند آن سنگ را از نظر خلق پوشیده است .
این گناه شنیع که در تمام کتابهای آسمانی حرام است ، امروزه در بعضی کشورهای اروپایی و امریکایی برای آن رسمیت قائل شده و برای آن قانون تصویب می کنند ، این وضعیت اسفناک یعنی انحطاط اخلاق و انسانیت در کشورهای غربی .
علت تازه بودن قرآن در هر زمان یکی این است که آیات آن منطبق بر هر زمانی هستند و آیات آن به نحو قضیة حقیقیه تا قیامت در جریان هستند . به عنوان نمونه در سورة مبارکة هود اقوام مختلف را معرفی می کند ، گناهان آنها را بیان کرده و عذاب خاصی که برای نابود کردن آنها فرستاده شده ذکر می کند .
اگر صِرف نقل داستان مراد باشد ، نشان دهندة محدود بودن قرآن در یک زمان خواهد بود ، امّا بعد از ذکر داستانهای قوم نوح (ع) ، هود (ع) ، صالح (ع) ، لوط (ع) ، شعیب(ع) ، موسی (ع) و عذابهای آنها چنین نتیجه گیری می فرماید : { وَ كَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَ هِيَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَهُ أَلِيمٌ شَدِيدٌ : و اينچنين است مجازات پروردگار تو، هنگامى كه شهرها و آباديهاى ظالم را مجازات مىكند! [آرى،] مجازات او، دردناك و شديد است! ( هود /102 ) } .
یعنی هر کس گناهان اقوام گذشته را انجام دهد ، ما هم به همان صورت که ان اقوام را عذاب کردیم صاحبان گناهان مشابه را هم عذاب می کنیم و چنانچه واضح است این عبارت تمام آیات قبل را تا روز قیامت منطبق بر اعمال و رفتار انسانها می کند .
نمونه ای دیگر : { إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلاً : مسلّماً كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند، ما پاداش نيكوكاران را ضايع نخواهيم كرد ( کهف /30 ) } این آیه نیز این معنا را می رساند که هر کس تا روز قیامت عمل صالحی انجام دهد ، خداوند عملش را ضایع نخواهد کرد .
12 - قذف ( نسبت زنا یا لواط به زن یا مرد مسلمان پاکدامن )
در قرآن کریم بر کسانی که مرتکب این گناه می شوند وعدة عذاب ابدی و همچنین 80 ضربة تازیانه در دنیا داده شده است .
{ إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ *يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ : کسانى كه زنان پاكدامن و بىخبر [از هرگونه آلودگى] و مؤمن را متهم مىسازند، در دنيا و آخرت از رحمت الهى بدورند و عذاب بزرگى براى آنهاست * در آن روز زبانها و دستها و پاهايشان بر ضدّ آنها به اعمالى كه مرتكب مىشدند گواهى مىدهد! ( نور 23/24 ) }
امام صادق (ع) : انّما تشهد علی من حقت علیه کلمة العذاب : اعضاء و جوارح ، تنها بر علیه کسی شهادت می دهند که ان شخص اهل جهنم باشد ( اصول کافی )
همچنین خداوند متعال در آیة 4 سورة نور می فرماید : { وَ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَداءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمانِينَ جَلْدَةً وَ لا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهادَةً أَبَداً وَ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ : و كسانى كه زنان پاكدامن را متهمّ مىكنند، سپس چهار شاهد [بر مدّعاى خود] نمىآورند، آنها را هشتاد تازيانه بزنيد و شهادتشان را هرگز نپذيريد؛ و آنها همان فاسقانند!}
امام باقر (ع) فرمودند : خداوند قذف کننده را از دایرة مؤمنین خارج فرموده چون از او تعبیر به فاسق کرده و فاسق در مقابل مؤمن است ، چنانچه فرمود : { أَ فَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً لا يَسْتَوُونَ : آيا كسى كه باايمان باشد همچون كسى است كه فاسق است؟! نه، هرگز اين دو برابر نيستند ( سجده / 18 ) }
وظیفة مسلمانان در برابر قذف
خداوند متعال در آیات مبارکة سورة نور (آیات افک ) و در جریان داستان عایشه (همسر رسول گرامی اسلام ) وظیفة مسلمین را در این گونه موارد به زیبایی بیان می فرماید :
1 – داشتن گمان خیر به دیگران :{ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَيْراً وَ قالُوا هذا إِفْكٌ مُبِينٌ : چرا هنگامى كه اين [تهمت] را شنيديد، مردان و زنان با ايمان نسبت به خود [و كسى كه همچون خود آنها بود] گمان خير نبردند و نگفتند اين دروغى بزرگ و آشكار است؟ ( نور/12 )}
2 – عدم پخش شایعات در جامعه : { إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ : به خاطر بياوريد زمانى را كه اين شايعه را از زبان يكديگر مىگرفتيد، و با دهان خود سخنى مىگفتيد كه به آن يقين نداشتيد؛ و آن را كوچك مىپنداشتيد در حالى كه نزد خدا بزرگ است! (نور/15 )}
3 - عدم پذیرش و پخش هر گونه سخن و شایعات :{ وَ لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ ما يَكُونُ لَنا أَنْ نَتَكَلَّمَ بِهذا سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ : چرا هنگامى كه آن را شنيديد نگفتيد: (ما حق نداريم كه به اين سخن تكلّم كنيم؛ خداوندا منزّهى تو، اين بهتان بزرگى است)؟ ( نور / 16 ) }
4 – توبه و عدم تکرار این گناه : {يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَنْ تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَداً إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ : خداوند شما را اندرز مىدهد كه هرگز چنين كارى را تكرار نكنيد اگر ايمان داريد! ( نور / 17 ) }
5 – نتیجه دنیوی و اخروی این گناه : {إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ : کسانى كه دوست دارند زشتيها در ميان مردم با ايمان شيوع يابد، عذاب دردناكى براى آنان در دنيا و آخرت است؛ و خداوند مىداند و شما نمىدانيد! ( نور / 19 ) }
در حدیثی از امام موسی بن جعفر (ع) آمده است : مردی خدمتش آمده و عرض کرد : فدایت شوم از یکی از برادران دینی کاری نقل کردند که من آن را ناخوش داشتم ، از خودش پرسیدم انکار کرد ، در حالی که جمعی از افراد موثّق این مطلب را از او نقل کرده اند ، امام (ع) فرمودند : گوش و چشم خود را در مقابل برادر مسلمانت تکذیب کن ، حتّی اگر پنجاه نفر سوگند خورند که او کاری کرده و او بگوید نکرده ام ، از او بپذیر و از آنها نپذیر ، هرگز چیزی که مایه عیب و ننگ اوست و شخصیتش را از میان می برد در جامعه پخش مکن ، که از آنها خواهی بود که خداوند دربارة آنها فرموده : کسانی که دوست می دارند زشتی ها در میان مؤمنان پخش شود عذاب دردناکی در دنیا و آخرت دارند . ( تفسیر نورالثقلین/ج2/ص582 )
قذف کفار هم جایز نیست
عمرو بن نعمان جعفی گفت : حضرت صادق (ع) را دوستی بود که هر جا حضرت می رفت از آقا جدا نمی شد و غلامی از اهل سِند داشت ، روزی در بازار کفشدوزان همراه حضرت در حرکت بود و غلام پشت سرشان می امد ، آن مرد سه مرتبه به پشت سرش نگاه کرد و غلام را که دنبال کاری می خواست بفرستد ، ندید . در مرتبة چهارم که او را دید گفت «یابن الفاعله » ای پسر زن زانیه کجا بودی ؟ آن حضرت دست به پیشانی مبارکش زد و فرمود سبحان الله مادرش را قذف می کنی ؟ من گمان می کردم تو صاحب ورع هستی و پیدا شد که هیچ ورعی با تو نیست . آن مرد عرض کرد : فدایت شوم از اهل سند و از کفّار است . حضرت فرمود : آیا نمی دانی که هر طایفه ای را عقد و نکاحی است ( یعنی هر قومی به اصطلاح خودشان نکاح صحیحی و زنایی دارند ، مادامی که شرعاً ثابت نشود مطابق مذهب خودشان زنا نموده اند نمی شود آنها را قذف کرد ) پس فرمود از من دور شو ، راوی می گوید دیگر تا حضرت زنده بود ندیدم که با او رفیق شود . ( اصول کافی /باب البذاء )
اگر کسی دیگری را قذف کند ، شخص می تواند به همان صورت جواب دهد ، امّا مسلّماً خاموشی و عفو بهتر خواهد بود : { وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ : كيفر بدى، مجازاتى است همانند آن؛ و هر كس عفو و اصلاح كند، پاداش او با خداست؛ خداوند ظالمان را دوست ندارد! ( شوری / 40 ) }
استاد قنبر بیگی جهت مطالعه بیشتر به کتابهای ذیل مراجعه نمائید :
1 – بهشت اخلاق
2 – گناهان کبیره _ آیت الله دستغیب
3 – تفسیر نورالثقلین
4 – تفسیر نمونه جلد 14
5 - تفسیر المیزان