قطعات برگزیده

قرآن و اهل بیت/سنت، برخاسته از «كتاب الله» است

رای دهی:  / 0
ضعیفعالی 
زيرا آيات قرآن مجيد، سنت پيغمبر اكرم (ص) و كلمات و افعال او را براى مسلمين حجت‏شمرده، و آن را از منابع اصلى فهم اسلام و استنباط احكام قرار داده است: «و ما آتيكم الرسول فخذوه و ما نهاكم عنه فانتهوا، آنچه را رسول خدا (ص) براى شما آورده (و به شما دستور داده) بگيريد (و عمل كنيد) و آنچه را نهى كرده خود دارى نماييد». (1).
«و ما كان لمؤمن و لا مؤمنة اذا قضى الله و رسوله امرا ان يكون لهم الخيرة من امرهم و من يعص الله و رسوله فقد ضل ضلالا مبينا، هيچ مرد و زن با ايمانى حق ندارد هنگامى كه خدا و پيامبرش امرى را لازم بدانند اختيارى (در برابر فرمان خدا) داشته باشند، و هر كس نافرمانى خدا و رسولش را كند گرفتار گمراهى آشكارى شده است». (2).
آنها كه به سنت پيامبر (ص) بى اعتنا هستند در واقع قرآن را ناديده گرفته‏اند، ولى بديهى است كه سنت پيامبر (ص) بايد از طرق معتبر ثابت گردد و هر سخنى را هر كس به آن بزرگوار نسبت دهد نمى‏توان پذيرفت.
على (ع) در يكى از سخنانش مى‏فرمايد: «و لقد كذب على رسول الله - صلى الله عليه و آله و سلم - حتى قام خطيبا فقال: من كذب على متعمدا فليتبوا مقعده من النار، در زمان حيات پيامبر (ص) دروغهايى به آن حضرت بستند تا آنجا كه برخاست و خطبه‏اى خواند و فرمود: هر كس عمدا دروغى به من ببندد بايد آماده قرار گرفتن در جايگاه خود در آتش باشد». (3) شبيه همين معنى در صحيح بخارى نيز آمده است. (4)
سنت امامان اهل بيت (عليهم السلام)
احاديث ائمه اهل بيت - عليهم السلام - نيز به دستور پيغمبر اكرم (ص) واجب الاطاعه است، زيرا «اولا» در حديث معروف متواترى كه در اغلب كتب مشهور حديث اهل سنت و شيعه نقل شده است‏به اين معنى تصريح شده، در صحيح «ترمذى» آمده است كه پيامبر (ص) فرمود: «يا ايها الناس انى قد تركت فيكم ما ان اخذتم به لن تضلوا، كتاب الله و عترتى اهل بيتى، اى مردم! من در ميان شما چيزى گذاردم كه اگر دست‏به دامن آنها زنيد هرگز گمراه نخواهيد شد كتاب خدا و عترتم، يعنى اهل بيتم!» (5). ثانيا امامان اهل بيت - عليهم السلام - تمام احاديث‏خود را از پيغمبر اكرم (ص) نقل كرده‏اند، و گفته‏اند آنچه ما مى‏گوييم از پدرانمان از پيامبر (ص) به ما رسيده است.
آرى پيامبر (ص) آينده مسلمين و مشكلات آنها را به خوبى مى‏ديده و راه حل مشكلات فزاينده آنها را تا پايان جهان در پيروى از قرآن و ائمه اهل بيت - عليهم السلام - شمرده است.
آيا مى‏توان حديثى را با اين اهميت و اين محتوا و اين اسناد قوى ناديده گرفت و به سادگى از كنار آن گذشت؟!، به همين دليل معتقديم: اگر نسبت‏به اين مساله توجه بيشترى مى‏شد، بعضى از مشكلات كه مسلمانان امروز در مسائل عقايد و تفسير و مسائل فقهى با آن رو به رو هستند وجود نداشت.

پى‏نوشتها:

1  .سوره حشر، آيه 7.
2  .سوره احزاب، آيه 36.
3  .نهج البلاغه، خطبه 210.
4  .صحيح بخارى، جلد 1، صفحه 38 (باب اسم من كذب على النبى (ص)).
5  .صحيح ترمذى، جلد 5، صفحه 662، باب مناقب اهل بيت النبى (ص)، حديث 3786 - اسناد متعدد اين حديث در بحث امامت‏بطور مشروحتر خواهد آمد.

جستجو در سایت